 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
||||||||
 |
 |
|
|
W XX wieku sztuka portretowa stala sie dziedzina rozgaleziona, podejmujaca sie przedstawiania wielu poziomów znaczen. Zewnetrzne i wewnetrzne znaki tozsamosci, ogólne cechy wykraczajace poza konkretna osobe, czy odkrywanie osobliwych cech dotyczacych wybranej osoby – w najrozmaitszej formie i proporcji – pojawiaja sie we wspólczesnym przedstawianiu wizualnym. Péter Korniss wprowadza nas do swiata ludzi zyjacych w zgodzie z krajobrazem, ludzi rozumiejacych i uzywajacych jezyka krajobrazu; gdzie do wlasnego domu nalezalo wszystko, co nie bylo jeszcze sasiednia wsia. Przedstawia swiat ludzi widzacych siebie jako czesc krajobrazu, natury. Jego portrety lacza zachowane przez wieki szczególy codziennego otoczenia z darami dzisiejszej kultury, pojawiajace sie czy to w stroju, czy tez w elementach zdobniczych sciany. György Stalter uwiecznil mieszkanców charakterystycznej dzielnicy Józsefváros, czesci metropolii, jaka jest Budapeszt, w ich codziennym, zwyczajnym otoczeniu. Autor zdjec odchodzi od techniki czarno-bialej, uwazanej za tradycyjna metode stosowana w fotografii dokumentalnej, która stosowal w swoich poprzednich pracach i uzywa techniki kolorowej – co prawda opartej na tradycji, jednak zaskakujacej kolorami - prezentujac zycie pokolen dorastajacych w zmienionej kulturze wizualnej. Péter Szabó w cyklu Tlo pokazuje ten dwoisty podzial, który jest podstawowa charakterystyka spoleczenstwa wegierskiego. Róznica miedzy otoczeniem realnym a tym wymarzonym, wyimaginowanym ukazuje sie jednoznacznie w kadrach cyklu uszeregowanych w pary. Przez wykorzystanie technik cyfrowych i analogowych w fotografii oraz poprzez warsztat filmowy, stwarza oczywistymi sytuacje zyciowe ukazujace sie w rosnacych róznicach, zmuszajac tym samym widzów do refleksji. Lilla Szász w cyklu przedstawiajacym losy kobiet nieustannie skupia sie na sytuacjach zyciowych i bytowych ludzi, których przyszlosc jest zdeterminowana przez ich wlasna sytuacje socjalna. Wybór tematów jest prowokacja wobec obojetnosci spolecznej i braku uswiadamiania sobie problemów. Zdjecia artystki zawsze stanowia czesc wspólnej historii, która zaczyna sie o na dlugo przed naswietleniem kliszy i trwa poza nia. Gotowe zdjecia pokazuje bohaterkom, stwarzajac mozliwosc dalszej rozmowy, wplywu na ksztaltowanie obrazu na plaszczyznie wspólnego dialogu. Jej fotografie mówia nie tylko o osobach pojawiajacych sie na nich, ale raczej o samym kontakcie, z jego sila emocjonalna, ludzka, jakosciowa. Kazdy wybrany cykl prac w ramach fotografii portretowej przedstawia nam tematy i formy ekspresji wybrane na podstawie wlasnych wizji artystów. A wspólna prezentacja wystawionych dziel stwarza specyficzna, nowa jakosc, która zyje wylacznie w tym wspóldzialaniu; rozmaite podejscia nawzajem uzupelniaja, wzbogacaja i tonuja swoje znaczenia. Gabriella Csizek- kurator wystawy Throughout the 20th century, the art of portrait progressed into a very complex and diverse field—an art undertaking to represent multiple layers of meaning. Internal and external signs of identity, general qualities springing from a concrete individual, or the discovery of singular attributes concerning a chosen subject—all make their way through to contemporary visual representation, in all varieties of shape and proportion. Péter Korniss leads us into a world in which people live in harmony with the landscape, comprehending and speaking its the language, a world in which one’s dominion stretches as far as the neighboring village. Korniss shows us a world where people see each other as parts of the landscape, parts of nature. In his portraits the never changing elements of everyday life discretely meet the manifestations of today’s culture - a subtle piece of clothing or a decoration on the wall. György Stalter captures the residents of the distinctive Józsefváros neighborhood—a part of Budapest—within their everyday and ordinary surroundings. This time Stalter strays from black and white photography (considered an adequate medium for documentary photography) he used in his earlier work, and switches over to color. Although, his color photography is also grounded in a certain tradition, its colors take the viewer by surprise, as they reveal the life of generations coming of age in a changing visual culture. Péter Szabó in his series Backround explores the very duality that characterizes Hungarian society. Arranged in pairs, his photographs reveal—in an explicit and unambiguous way—the difference between real surroundings and those merely dreamt of and imagined. By utilizing photographic techniques, both digital and analogue, as well as through film, Szabó makes obvious living situations manifest themselves through ever widening differences to confront them with the viewer. Lilla Szász, in her series on women, focuses on the situation and living conditions of people whose future is determined by their social status. Her choice of subject matter challenges society’s indifference and its refusal to identify and face certain problems. Szász’s photographs are always part of a shared history, a history that began far before the film’s exposure and continues beyond it. She shows her works to her heroines, creating a possibility of further discussion and influence on the ultimate shape of the image. Her photographs speak not only of the individuals represented, but also of a contact itself—with its emotional, human, and qualitative power. Each exhibited series of photographs, showing the wide scope of portrait photography, presents us with subjects and forms of expression chosen on the basis of the artists’ own visions. Yet, a shared exhibition creates a new and specific quality – one that rises uniquely from common proximity and mingling effects - diverse approaches mutually complement and expand one another, coloring their meaning. Gabriella Csizek- exhibition curator
|
|
||||||||||||||
|
|
|